ฝึกใจเย็น ๆ

ฝึกใจเย็น ๆ

ค่อย ๆ ฝึกไป ค่อย ๆ ทำไปใจเย็น ๆ ประคับประคองไปเรื่อย ๆ แล้วก็อย่าไปคาดหวังว่า “จะได้นั่นได้นี่ เป็นนั่นเป็นนี่” อย่าเพิ่งไปคาดหวัง ให้ทำไปอย่างสบาย ๆ ฝึกตรงนี้ให้ได้ก่อน ฝึกใจเย็น ๆ หยุดกับนิ่ง เบา ๆ ไม่ต้องไปทำอะไรหรอก ทำหยุดกับนิ่ง เฉย ๆ ในสิ่งที่เราได้เข้าถึงในตอนนั้นนะ ไม่ว่าจะเป็นแสงสว่าง เป็นดวงธรรมเป็นองค์พระ เป็นกายภายในอะไรก็แล้วแต่ ถ้าวันนี้นั่งไม่ได้ดีเท่ากับเมื่อวานก็ช่างมัน หรือวันนี้นั่งดีกว่าเมื่อวานก็อย่าเพิ่งลิงโลดใจ ทำใจให้เป็นปกติ ใจเย็น ๆ ใจเย็นไปเรื่อย ๆ

ลองปรับใจให้ใหม่สิจ๊ะ ให้เย็น ๆ พอดี ๆ จิตของเราเข้าถึงเย็น ๆ เบา ๆ ให้เรามีความสุขทุกรอบที่เรานั่งความสุข จะเป็นเครื่องบ่งชี้ว่า “เราทำถูกวิธี” ความสุขที่มาพร้อมกับการเห็นภาพ

ถ้าสำหรับคนใหม่ ๆ ตั้งแต่ความสุขมาพร้อมกับใจนิ่งเฉย ๆ โดยยังไม่เห็นอะไร และก็มาพร้อมกับการเริ่มเห็นรัว ๆ ราง ๆ ความสุขมาพร้อมกับความชัดเจนที่เพิ่มขึ้น เรื่อย ๆ มันก็เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ อย่างนี้ถึงจะถูกวิธี แต่ถ้าหากว่าเห็นภาพ แต่ความสุขไม่มีนั่นแหละให้รู้ว่า “เราเริ่มใช้ความพยายามไปบังคับไปเค้นโดยที่เราไม่รู้ตัว” ต้องพยายามปรับใหม่ให้สบาย ๆ ต้องสบายจริง ๆ

เส้นทางสายกลาง ถ้าสบายจริง ๆ มันถึงจะหยุดนิ่ง หยุดนิ่งแล้วเดี๋ยวก็ดิ่งเข้าไปเรื่อย ๆ ดิ่งเข้าไปเองไม่มียั้งเลยไปเรื่อย ๆ เร็วขึ้น เร็วขึ้น

อย่าท้อเสียก่อนแล้วกัน ค่อย ๆ สั่งสมไป อย่าไปกำหนดวัน กำหนดคืน กำหนดเวลา เอาวันนั้นวันนี้ เราจะต้องเอาให้ละเอียดให้ได้ ถึงเวลาเท่านั้นเท่านี้วัน นั่งไปเรื่อย ๆ สบาย ๆ เย็น ๆ เพลิน ๆ ทำให้มันเพลิน

พอมันมีความสุขทุกรอบหรือทุกครั้งที่เราทำ ไม่ว่าอยู่ในห้องหรือนอกห้องนั่นนะถูกวิธีแล้ว จากความสุขในระดับนั้น มันจะทำให้เราเข้าถึงความสุขที่ยิ่ง ๆ ขึ้นไปเรื่อย ๆ จิตก็จะบริสุทธิ์เพิ่มขึ้น ๆ ๆ จนกระทั่งเราเป็นตัวของตัวเอง

#หลวงพ่อธัมมชโย #ทบทวนโอวาท #วัดพระธรรมกาย #ธรรมกาย